Waar is de zieke meisje?

Oké, mijn lichaam heeft het verloren. Daags na mijn vorige blog moest ik het bijltje erbij neerleggen. Leeggezogen, met een lichaamstemperatuur op de rollercoaster was het over and out. En dat examen? Ja, dat ging gewoon door zonder mij. Teleurgesteld was ik wel, maar eigenlijk te ziek om me er verder zorgen over te maken. Ik had op school al horen waaien dat inhaalexamens meer uitzondering dan regel waren, maar toch nam ik contact op met school. Ik had tenslotte niks te verliezen. En de examengoden waren mij goedgezind want ik heb een inhaalexamen kunnen regelen. Volgende dinsdag mag ik het examen mondeling gaan afleggen. Vandaag is de eerste dag dat ik iets inhoudelijkers kon doen dan snuiten en slapen, dus heb ik alvast gewerkt aan een opdracht die volgende dinsdag moet worden ingeleverd.

Waar is de meisje? Een youtubehit en een echte mediahype geworden de afgelopen twee weken. Wie zat er achter deze hit? En waar konden ze deze man(nen) vinden? Nergens, zo blijkt. Op Facebook zag ik een aantal racisitische uitspattingen voorbijkomen van het kortzichtige kaliber: ‘Moeten we die hun taal nu ook al gaan overnemen in onze muziek? Het is ons land!’ Na de ergernissen van mezelf, kwam ik erachter dat deze triestige Facebookplanten mooi te kakken werden gezet, want het zijn gewoon drie mannen uit de Belgische muziekwereld. Net goed.

De Hoop laat verder niet in zijn kaarten kijken. Het zijn drie mannen uit de Belgische muziekwereld die samen wat ‘anders’ wilden gaan doen, zonder daarbij beoordeeld te worden op hun vorige prestaties. En goed gezien ook, want er is een hele mediahype ontstaan. Met het gezicht volledig bedekt en de stem op Big Brotherwijze volledig vervormd weten we dus niet wie ze zijn.

Oké, laat me even een gokje wagen wie het zou kunnen zijn: Tom Barman en/of Daan zitten er volgens mij zéker tussen. Verder kan het volgens mij ook nog Tim van Hamel zijn en Pieter Embrechts. Mijn moeder denkt dat Koen Wauters er voor iets tussen zit. Ik vermoed dat ze de vermomming niet kunnen blijven volhouden, dus vroeg of laat komen we het zeker te weten. Het interview in De Laatste Show kan je hier bekijken.

Waar is het marketing?

The Voice van Vlaanderen.

Talentenjachten zijn als kookprogramma’s: té prominent aanwezig en té uitgemolken. Talentenjachten zijn programma’s waarin men de cuisson van een danspas of een stemband beoordeelt. Meestal is de cuisson goed, maar de afwerking wat pover – te weinig finesse. Maar we zijn dan toch met onze smoel op tv geweest…

Wat eigen is aan talentenjachten is dat niemand er zit op te wachten maar iedereen er naar zit te gapen als konijnen naar een lichtbak. ‘Amai, die kent er wat van! Ja, die heeft uitstraling. Wat een ambetant wijf is dat? Ooh, als die wint, kijk ik volgend jaar niet meer…’. En ja, ik beken, ik kijk ook naar The Voice.

Aangezien ik in dit fantastisch, stabiel land woon mét regering, is het dit keer geen talentenjacht die op zoek gaat naar de beste premier, het mooiste strikje, de grootste blaaskaak of de heetste politica, helaas. Neen, ze zoeken nen artiest, dames en heren. Want binnenkort vertrekt Karen naar ‘t schijnt bij K3, Clouseau zou bijna binnen zijn en Natalia gaat Rechten studeren. We moesten maar eens zonder vallen… Wie zou dan de boekjes volpennen? En over wat? Lady Gaga en Justin Bieber. Dan toch maar Natalia. Op zoek dus naar The Voice…

En ja, er zijn mensen in dit (deel van het) land – Wallonië heeft zijn eigen versie, we moesten zo maar eens het land splitsen in het midden van een programma, dan staat Natalia met haar ene been in Vlaanderen en met het andere in Wallonië. Gelukkig zit ze meestal met haar benen open – die serieus wat uit hun keel kunnen toveren. En aan de andere kant ook mensen die beroemd willen worden maar zero capaciteit hebben – op entertainmentgebied. Maar we zijn dan toch met onze smoel op tv geweest.

Maar dan die jury. Alex Hooverphonic Carlier luistert naar eigen zeggen anders naar de kandidaten dan de andere drie. Het moet zo zijn, want aan zijn keuzes kan ik kop noch staart krijgen. Als er maar een krak in zit, een grain. Maar het komt meestal niet tot hier… Jammer, zo. En dan Koen Wouters die ze volgens mij beter in het logo van vtm kunnen verwerken, net zoals men dat bij VT4 met Peter van Asbroeck kan. Koen is meestal de zachtste van de vier maar meestal ook iets té enthousiast wanneer een kandidaat voor zijn team kiest… Natalia die ooit zelf een talentenjacht won en nu een fenomeen op zichzelf is in Vlaanderen moest er natuurlijk ook bij. Want als er iemand iets van talentenjachten kent! Voor het algemeen Nederlands moete in ieder geval ni bij heur zâan! En wat kan zo’n ‘geboren’ zangeres, die zichzelf heeft leren zingen onder de douche een ander bijbrengen? Jasper Steverlinck sluit het rijtje af, schattige krollenbol die volgens mij de winnaar in zijn team heeft zitten…

De Vinken-zusjes uit Antwerpen. Ongelofelijk mooie auditie. Hoewel het reglement zegt dat je maximaal met twee mag deelnemen deden zijn het toch met z’n drietjes en zullen binnenkort deelnemen aan de battles.

Of maak van een klassieker een eigen knaller!

Pistice zat eerder al in Move like Michael Jackson en werd derde (?)

Als deze het niet haalt, kan hij altijd een modelcarrière beginnen!

Werk uit eigen dorp, maar ben er niet fier op. Wat een reactie – Jesus.

Let’s get a telly and don’t tell nobody.

Een paar maanden geleden hadden wij nog een televisie met een beeldbuis. Jawel, een echte beeldbuis. Het ding was waarschijnlijk even breed als het lang was en het kraakte. Jawel, het plastic kraakte. Kraakte. Elke keer gingen mijn haren rechtstaan en zag ik ons huis in vlammen opgaan…op mijn netvlies. Ik vroeg steevast iedereen om de standby-knop uit te doen als ze gingen slapen of morgen staat het huis in lichterlaaie!

Een oude nonkel van mijn papa stierf en zijn tv kwam in onze woonkamer terecht. Jawel, die oude man zijn tv was moderner dan de onze. Verder doen wij nog steeds de was met een wasbord, gieten wij onze pispot nog steeds door het raam, slachten wij onze eigen varkens en onderhoud ik natuurlijk in tussentijd mijn blog. Je gaat me niet horen zeggen dat wij met z’n allen blij zijn dat die lieve nonkel er niet meer is…

Naast onze giga-breedbeeld-erg-hypermoderne-tv-waarvan-het-beeld-echt-nooit slecht-was-en-waar-de-cinema-nog-een-puntje-aan-kan-zuigen, hadden wij ook een dvd-recorder. Wisten jullie dat dvd de afkorting is voor Doet Vervelend onder Dwang? Aangezien ons leven veel te druk is (wij moeten wassen, pispotten uitkappen, eigen varkens slachten, kantklossen, …), hebben wij meestal geen tijd om tv te kijken. En zoals we met z’n allen weten, zijn alle leuke programma’s en films op momenten dat je er nu net toevallig geen tijd voor hebt. Wél, dan kan een dvd-recorder soelaas bieden. Maar het mocht niet baten. Als je een schrijfje in de drive stak, en je zette de recorder aan om iets op te nemen met dan uiteraard de intentie om het later te bekijken, ging het soms goed. Soms was die recorder echt heel flink en deed die wat er gevraagd werd. Dan konden we hem uiteraard rustig over zijn bol wrijven en een snoepje toestoppen. Maar de recorder was niet helemaal goed afgericht. Meestal (bijna altijd) sprong die gewoon weer af, wanneer hij even moe was. En ja, dan kon ik die film later niet meer bekijken uiteraard…

En dan plots, als bij wonder, is er Telenet met zijn digitale tv. Je kan dingen opnemen op een harde schijf, programmeren, programma’s terugspoelen, … Oh dear. En sinds we Telenet hebben zijn er een pak minder frustraties en gezeur. Iedereen kan alles kijken wat hij wil, zij het op een ander tijdstip. Ik ben ondertussen als een gek films aan het opnemen en kan achteraf de reclame gewoon doorspoelen. Je kan een programma ook steeds opnieuw opnemen, dus bv. elke aflevering van een bepaalde serie. Wat wij ook doen is bijvoorbeeld een programma aan het begin op pauze zetten en pas tien minuten later beginnen kijken zodat je de reclame ook vooruit kan spoelen… Heerlijk.

Heerlijker is dat we de eerste twee weken alles gratis mogen hebben. Je kan uitbreidingspakketten kopen met extra zenders met namen waar geen mens ooit van gehoord heeft. Op die zenders, vooral filmzenders, zit ik nu alle films op te nemen zodat ik die later kan bekijken. Voor een filmstudent is het trouwens fantastisch als je plots vanuit je zetel Seven Brides for Seven Brothers, Singing in the Rain of een andere oude kaskraker kan bekijken.

Mijn Restaurant 2011

Ik wou dit bericht al eerder posten vóór de wedstrijd echt begon, maar goed, te laat om over te zeuren. Ik ben iemand die doorgaans heel weinig TV kijkt, maar Mijn Restaurant kan ik gewoon niet laten. Het format is heel simpel: Vijf koppels hebben een droom, een eigen restaurant, geholpen maar vooral afgekraakt door een jury, moet hun doel worden bereikt. Het programma wordt uitgezonden op de commerciële zender, dus uiteraard moet er ge-sms’t worden om iemand in de running te houden. Daar doe ik niet aan mee, want da’s enkel goed om kennis te maken met de afgrond die in het Financieelgebergte te vinden is. De eerste weken werden ze begeleid en konden ze a.d.h.v. verschillende opdrachten geld verdienen dat als budget moet dienen voor The Big Dream.

Dit jaar bestaat de jury uit Vittorio Simoni, een goedlachse Limburgse Italiaan (Italiaanse Limburger, zoals u wil) die een diplomaatje Architectuur op zak heeft. Het is een opa-achtige figuur en heeft een hoge aaibaarheidsfactor. Verder is er Aline Julia, een marketingexperte, waar ik verder heel weinig over te vertellen heb, ik ken ze nog niet zo lang. Willem Asaert, culinair recensent, moet Mister Arroganti van dit jaar spelen. Hij is glansrijk geslaagd. Last but certainly not least is er Yves Desmet, journalist bij De Morgen en mijn grote idool. Het geheel wordt aan elkaar gepraat door reclame en Rani De Coninck.

Het eerste duo bestaat uit Daniël en Rinaldo en vertegenwoordigt Tongeren. Deze twee mannen zijn getrouwd… met elkaar en ze kunnen hun geaardheid moeilijk onder stoelen of banken steken, no offence, zo kan ik af en toe ‘s glimlachen. Rinaldo staat met zijn vurig temperament en Daniël runt de zaal. Zo goed als Rinaldo kan koken, zo slecht doet Daniël het in de zaal. Hij is echter ook kok van opleiding. Verder erg sympathiek.

Amber en Elodie vormen team Ekeren en zijn familie van Daniël en Rinaldo (en mijn zus en schoonzus, haha). Ze zijn het jongste team en voorlopig de favoriet om te winnen. Ze hebben een erg sympathiek team, waarvan Jeffrey mijn favoriet is, eveneens een familielid en hi-la-risch. Amber werd opgeleid door één of andere hoge pief en kan echt koken. Verder zijn er weinig problemen en loopt hun restaurant als een geoliede machine.

In Dendermonde huizen Steven en Sofie. Zij zijn geen koppel maar wel vrienden. In het begin van het programma waren zij de topfavoriet met Sofie als Duracellkonijn (dixit Desmet) en zaalkapitein. Steven staat als ex-stukadoor aan het fornuis. Vanaf het ogenblik dat ze hun deuren openden, ging het mis. Steven bleek te weinig ervaring te hebben om een keuken te laten draaien en Sofie mankeerde een beetje inzet van haar soulmate. Ondertussen hebben ze deze problemen overwonnen en draait hun zaak op volle toeren. Ik vind Steven echt een enorm vriendelijke kerel en hij lacht altijd. Sofie is een erg vermoeiend iemand, ze heeft ongetwijfeld goede intenties, maar toch voel ik een zekere aversie.

Wie mij eveneens enerveert is het team uit Blankenberge. Michaël en Eef zijn echte typische doodwroeters uit hun provincie. Zij hebben al twee goeddraaiende zaken buiten het restaurant en het zijn enorme uitslovers. Goed is wel dat ze er tenminste niet met de natte vinger doorgaan, maar ze doen iets té veel moeite. Bovendien ben ik erg blij dat VTM het programma ondertiteling voorziet, want zij leven klaarblijkelijk nog in één of ander stenentijdperk. Maar over die ondertiteling dadelijk meer!

Bart en Kris uit Aarschot, mijn provincie, zijn er afgelopen week uitgestemd. Dit was echt te verwachten. Kris ging als totale leek aan de slag. Hij is van oorsprong een leerkracht en dat is te merken aan zijn lange tong. Hij weet altijd perfect wat te zeggen en heeft heel veel charisma. Bart staat als kok in de keuken en maakt(e) doorgaans vreemde gerechten. Zij wilden graag streekgerechten maken en zette -uiteraard, Aarschot is echt superexotisch – kangoeroe op de kaart. Ik stel voor dat die twee een comedyprogramma krijgen want ze waren echt zó grappig! Volgens mij heeft Mijn Restaurant een kijkcijferprobleem nu die twee hun deuren hebben moeten sluiten.

Verder erger ik me dood aan de ondertitels van VTM. Zij nemen gewoon letterlijk over wat er gezegd wordt, zonder de fouten aan te passen. Klassiekers die wekelijks passeren is het uiterst moeilijke (en ik kan het weten!) onderscheid tussen noemen en heten en het gebruik van foute voorzetsels. Desalniettemin vind ik dit programma licht verteerbaar en heb ik al heel wat lachbuien gehad. Ik wou dit berichtje even opfrissen met een paar filmpjes maar op youtube was niks te vinden. Voor de liefhebbers van hier of van over de grens, kan je hier even een kijkje nemen.

Laughing so hard, no noise coming out, so you sit there clapping like a retarded seal.

One down, one to go. Herexamens. Zucht. Je werkt je een heel academiejaar uit de naad, waarbij er al enige zweetvijvervorming te merken valt ter hoogte van de oksels, waarbij er enig vet haar te bespeuren valt, waarbij je beenhaar bijna zo lang wordt als je hoofdhaar en waarbij je sociaal leven voorgoed met vakantie lijkt én toch bleek het niet voldoende. Ik moest het twee keer opnieuw proberen. Niet slim genoeg, niet hard genoeg gewerkt, niet goed nagedacht – wie zal het zeggen. Hier zit ik dan, eind augustus, in mijn joggingbroek en oversized trui, onsexy te wezen. Ik drink geen water uit een glas maar uit een fles, ik drink geen kopje thee maar een hele pot. En je zit echt te lang achter je bureau als je rug in elke positie pijn doet, je knieën schreeuwen om van elkaar gehaald te worden én als je echt om het minste begint te lachen. En in die fase zit ik nu dubbel en dik. Tijdens mijn vrije momentjes schuim ik youtube af, op zoek naar humor.

Deze politicus moet dus zorgen dat het goed gaat met ons land. Let ook vooral op Erik van Looy, quizmaster der quizmasters.

De twee grappigste stukjes uit één van de beste series ooit gemaakt.

Beeld eens een hit uit!

Vlaanderen, zijn dialecten en reality-tv!

Bieber has left the building!

Mijn dagelijkse youtubehit om door mijn cursus te geraken!

Wat als, een Vlaams comedyprogramma. Wat als iedereen dacht als een duif?

Wat als getallen niet bestonden?

Alles kan beter, een panelprogramma uit de jaren ’90. Hoe omgaan met storingen op tv?

You’re fine exactly as you are. Your curves, words, flaws, strenghts, thoughts; You don’t need to change. You aren’t ugly, fat, stupid or worthless. You are you.

Wij mensen zijn echt veel te kritisch. Voor onszelf, maar nog eerder voor iemand anders. Iemand komt op zijn sloffen de Delhaize binnengewandeld en oh, wat een marginaal dorp is dit. Iemand heeft de tijd niet gehad om zijn nagellak te verwijderen, oh wat een slons. Maar dat is hoe we zijn, mensen, denkende wezens die verbanden leggen, het één al logischer dan het andere. Maar al bij al wel te begrijpen.

Maar (sociale) media maken (on)dankbaar gebruik van het feit dat wij denkende, verbandleggende wezens zijn. Op Facebook kan je foto’s bekijken van de halve wereldbevolking zonder dat je er veel voor hoeft te doen. Da’s een persoonlijke kwestie, als je een beetje anonimiteit wilt, moet je de instellingen maar veranderen…

Maar muziek- en andere commerciële zenders hebben de onhebbelijke gewoonte om mensen aan te zetten tot chatten op de tv, tot het versturen van een sms om te kijken dat jouw liefje wel de ware is, OF nog het ergst van allemaal – tot het beoordelen van elkaar aan de hand van één foto. Hallo?

Eerst dat chatten. Gelukkig doen alleen eerlijke mensen hier aan mee en zijn ze ook meestal goodlooking: slank, blauwe ogen, blond haar, net oud genoeg en bereid om met je af te spreken. Oef, prince charming via TMF, nu ja, het maakt niet uit hoe ik aan mijn prins kom! Ironie. Hoeveel afspraakjes zouden er uit voortvloeien? En hoeveel mensen zouden effectief komen opdagen? En hoeveel van die afspraakjes lopen verkeerd af? Minderjarigen worden veel te fel bloot gesteld (letterlijk en figuurlijk) aan dit soort praktijken. Op een medium als het internet is het bijna onvermijdelijk. Hoeveel voorzorgen er ook genomen worden, er zullen altijd jongeren zijn die grenzen aftasten en via achterpoortjes op plaatsen en bij mensen terecht komen die eigenlijk niet geschikt zijn voor hen. Maar moet een jongerenzender als TMF zich hier ook mee inlaten?

Onschuldiger zijn de waarheidsgetrouwe procentberekeningen van liefde, vriendschap, happiness, … Maar wel kostelijk. En meestal hebben deze testjes niet het gehoopte resultaat. Zit je met vriende- of vriendinnetjelief in de zetel te hangen op een zondagnamiddag tussen twee romantische films door, wil je even aan de hele wereld laten zien hoe goed jullie bij elkaar passen, of hoe hoog de liefdesmeter heden ten dage staat. Oops, jullie passen slechts voor 18% bij elkaar, of erger nog: Alwetend kanaal TMF zegt dat Sander graag naar andere meisjes kijkt. Weg sfeer. Ironie.

En dan tot slot elkaar beoordelen. Heb je als veertienjarige net een douche genomen, je haren gebrusht en aandacht gegeven met de stijltang ís er toch wel toevallig een hot or not op tv. Driewerf. Even het zelfvertrouwen opkrikken. En dan krijg je dit:

Wie heeft er zen troll verloren? Lelijkkkk, move from mother earth. AAAAAAAAH, monster p mene TV!!! Weg zelfvertrouwen. Even een smsje sturen om te kijken hoeveel procent zelfvertrouwen ik vandaag heb? Ironie. Het is echt goedkoop om elkaar, en dan meer bepaald mensen die je niet kent, op deze manier de grond in te boren. En wat hebben we hier eigenlijk aan? Commerciële zenders worden er financieel beter van, maar jongeren houden hier vaak een laag zelfbeeld aan over. En ja, je kan inderdaad zélf de keuze maken om geen foto’s in te zenden. Maar waarom stellen we jongeren hier eigenlijk aan bloot? Iemand met een beetje functionerende hersencellen weet toch waar dit op uit draait? Kaats de bal. Recht in je gezicht. Zonder EHBO. Ironie.

En dan dat taaltje waar ik het overigens van krijg. Het gaat niet over: ‘Je bent mijn type niet’ of ‘Ik val op blond’. Het gaat over: ‘Move from mother Earth’. U zei? Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik moet echt oprecht heel lang nadenken om iemand écht afschuwelijk te vinden uit mijn omgeving. De één is mooier dan de ander, klopt, maar iemand afschuwelijk lelijk zoeken. Een opdracht. En kan je eigenlijk iemand opdragen door één foto om even haar achterste van mother Earth te moven? Hoe zien de mensen die dit schrijven eruit? Vanbinnen dan. Leeg? Gevoelloos – vergeten bij de geboorte. Tactloos – eveneens vergeten, of uitverkocht. En van spelling en grammatica weten ze doorgaans ook niks af. Ironie.

Fuck Youtube. Watch me.

Youtube is echt één van de betere recente uitvindingen. Je denkt aan een liedje uit je kindertijd, je geeft het in in de zoekbalk en de kans dat je er niéts over terugvindt, is zo goed als onbestaande. Ik hou er ook van om de kanalen van youtube-artiesten af te schuimen. Een overzicht.

Dan Talevski. Deze gelukzak werd ontdekt via youtube en werkte al samen met o.a. Will.I.am en Timbaland.

Jordan Jansen. In 2006 wint hij een soort talentenjacht in de categorie -15 in Australië. Behalve een youtubester te zijn, vertolkte hij ook heel wat musicalrollen, zoals die van Snowboy in West Side Story. Deze knappe jongeman heeft ondertussen al drie CD’s uitgebracht met voornamelijk covers. Schattig en veelbelovend talent!

Karmin. Dit duo uit Boston maakt bijna uitsluitend covers. Ze maken ze zoals een cover moet zijn – vernieuwend. Niet een flauw afkooksel van het origineel om te laten zien dat je de hoge noot ook kan halen. Neen, zij gieten het in hun eigen Karminvorm en maken er een nieuwe hit van. Oh ja, Amy kan je steeds herkennen aan haar gedurfde kapsels!

Cathy Nguyen. Deze 22-jarige schone is afkomstig uit Chino en zingt heel helder. Verder is er heel weinig over haar te vinden.

Tyler Ward. Deze youtubegod is ondertussen al erg bekend. Hij wisselde zelfgeschreven nummers af met geslaagde, eveneens vernieuwende covers. Dit bleek de ideale mix om bekend te worden – samen met een knap snoetje, uiteraard.

Micki Consiglio. Deze Engelse zingt voornamelijk in The Vivid Hollow.

Maria Aragon. Deze kleine meid werd ontdekt door haar cover van Born this way en stond sindsdien zelfs al op het podium met Lady Gaga herself.

Naar wiens kanalen luisteren jullie op youtube?

Belgiës mooiste in Villa Vanthilt.

Belgiës mooiste was op donderdag 18 augustus te gast in Villa Vanthilt. Deze talkshow vindt elke zomer plaats vanuit een huis dat wordt neergeplant op één of andere markt in ons landje. Dit jaar staat dat hok van presentator Marcel Vanthilt in Roeselare. Ik had onze miss alleen nog maar op foto gezien en had slechts een klein interviewtje met haar gelezen. Naar eigen zeggen kan ze het goed uitleggen en studeert ze daarom rechten. Ik had hier mijn bedenkingen al bij, maar ik wilde niemand veroordelen.

Ik heb de verkiezing zelf niet gevolgd dus kan ook niet zeggen hoeveel gewicht er in de schaal lag van de andere kandidaten. Justine de Jonckhere is zeker een mooie dame, maar een beetje de traditionele schone. Maar verder ga ik er geen oordeel over vellen.

In Villa Vanthilt stond ze voor een moeilijke opgave, ze moest standhouden tussen twee rotten in het vak; presentator Marcel Vanthilt en creatieve duizendpoot Bart Peeters. Deze laatste is mijn favoriet der favorieten! Over het algemeen hield ze stand, al was het kantje boord. Volgens mij heeft ze nog enkele mediatrainingen nodig en zou ze meer inhoud moeten geven aan haar uitspraken.

Desalniettemin vond ik het een geslaagde uitzending, al kwam dit grotendeels door Vanthilt en Peeters. Maar het was erg amusant hoe gedreven die mannen zijn en hoe ‘gewoon’ zij het zijn om live uit te zenden. Mocht lands mooiste gevraagd worden bij iemand die veel minder ervaring had, zou ze door de mand gevallen zijn.

Pukkelpop 2011

Facebook werd overspoeld met statussen van mensen die aan het inpakken waren. Tentjes, slaapzakken, bikini’s, slippers, geld en een goed humeur werden bij velen in de trekkersrugzak gepropt. Hoewel ik enige vorm van jaloezie voelde omdat ik zelf niet naar het festival kon gaan, gunde ik het iedereen. Ik had er zelf erg mooie en leuke herinneringen aan.

Het werd aangenaam festivalweer en af en toe ontving ik berichtjes – langs welk medium ook. Het laatste fijne teken ontving ik rond te middag: ‘Ik zit hier echt vreselijk te bakken en wacht al een hele dag op de Foo Fighters!’

En dan. BAM! De natuur vond waarschijnlijk dat er in Kiewit teveel lawaai gemaakt werd. Hij trachtte vermoedelijk om zich te concentreren op het leren van een herexamen terwijl vele andere jongeren plezier probeerden te maken op Pukkelpop. Uit pure jaloezie stommelde hij de trap af, deed zijn jas aan en vond dat het welletjes geweest was. BAM! Hij besloot iedereen goed te laten opschrikken. Hagel, onweer, regen, storm, … De natuur organiseerde zijn eigen festival.

Wat een mooie driedaagse zou worden met veel zon en muziek – iets wat mensen keer op keer dichter bij elkaar brengt en wat er voor zorgt dat de wereld aanvoelt als één brok wereldvrede – werd zomaar verwoest, door een gefrustreerde student, genaamd Natuur.

De beelden en reacties waren hallucinant. De gevolgen evenzeer. De teller strandde op vijf doden, er liggen nog een aantal mensen te vechten voor hun leven, er zijn tientallen gewonden en duizenden mensen zijn zwaar onder de indruk. Het festival werd – mijns inziens volledig terecht – afgelast. Chokri vond dat het menselijke primeerde boven het financiële. Chokri verdient een standbeeld en geen verwoest festival. En zij die hoopten op een fijn, zonnig, muzikaal festival, verdienden geen verwoest festival.

Het concert van de natuur was ongelofelijk. Beelden branden op het netvlies van vele jonge mensen die opgelucht ademhalen na de hel die ze gezien hebben. Oef, we leven nog. Beelden branden op het netvlies van vele jonge mensen die samen een tijd doorgebracht hebben met mensen die de hel gezien hebben én de duimen hebben moeten leggen. Hopelijk hebben ze niet te fel afgezien. Tijdens de hulpverlening hielp iedereen elkaar. Eén voor allen, allen voor één. Zoals het hoort op een goed, sfeervol festival. Eén brok wereldvrede.

Laat iedereen dit maar in alle rust verwerken. De beelden, het verlies van de slachtoffers, de wonden, … Hoe het verder moet met Pukkelpop kan wachten tot later. Chokri zegt dat het menselijke primeert. En gelijk heeft hij.

Pukkelpop zal nooit meer hetzelfde zijn.

Glee.

Net zoals met alle hypes ben ik een laatkomer. Ik begon Youtube pas leuk en handig te vinden toen jullie al aan het twitteren geslagen waren. En zo is het steeds met mij. Maar hey, ik ben tenminste geen meeloper, aangezien ik niet even snel als jullie kan lopen en dus hopeloos achterop huppel.

Ik wist überhaupt dat Glee bestond, maar had geen flauw idee wat het opzet was, noch waar het over ging. Tot ik bij my gay best friend (surprise) op zijn kot kwam, Glee zag staan in de dvd-kast en gewoon vlakaf vroeg: ‘Wadisda?’ Vervolgens sprong hij samen met zijn kater (Je bent jong en je wil wat!) een gat in de lucht en zei: ‘Neem dat maar mee, echt iets voor jou!’

En oh, effectief! Ik was vanaf minuut één verkocht en heb nu een serieuze concurrent voor The O.C.! De rollen worden echt hilarisch neergezet en iedereen is lekker prototypisch.

Sue – I’m seriously gonna puke in your mouth – Sylvester is bij uitstek mijn favoriet en mocht ze ooit te sterven komen, ben ik gerust bereid om haar rol over te nemen! Ondertussen kocht ik ook al deel 2 van seizoen 1 en heb het dus werkelijk verslonden. Helaas was dit wel fataal voor mijn herexamen Wijsbegeerte.

Verder ben ik van plan om het tweede seizoen samen met my gay best friend te bekijken, gewoon omdat het kan!

Mijn favoriete aflevering is de Madonna-aflevering, enerzijds omdat het een ode is aan Madonna en anderzijds omdat de aflevering zowel subtiel als onsubtiel is. Ik loop niet echt heel hoog op met Madonna als mens maar artiest is ze veelbetekenend (geweest). Tijdens de aflevering worden veel van haar pakjes getoond!