Music on, world off.

Een hele tijd geleden kon je bij ons weekblad Humo een hoofdtelefoon sparen. Het koste me helemaal niks – zij het een beetje moeite. Ik schreef me online in zodat ik een hoofdtelefoon kon gaan halen in ruil voor een spaarkaart. Vijf weken lang knipte ik keurig alle puntjes uit en plakte ze op m’n kaart.

Tot nu toe heb ik de hoofdtelefoon alleen nog maar getest. Hij doet het prima. Ik ga hem pas echt in gebruik nemen als het nieuwe academiejaar begint (en dat mag van mij gerust nog even duren!). Op de fiets gebruik ik namelijk mijn Ipod en de daarvoor bestemde oortjes. Met die oortjes kan ik dan slechts één kant insteken zodat ik ook het verkeer nog hoor.

De hoofdtelefoon is dan een leuk ding voor op de bus en op de trein. Hieronder een foto. Wat vinden jullie ervan?

I’ve only got one wrinkle and I’m sitting on it.

Het is weer even geleden! Maar je moet het me vergeven. Ik ben terug samen met m’n oude vriendje en we moesten dringend wat meer tijd samen doorbrengen. Ik ben blij dat ik hem weer gevonden heb. Het was wel een beetje wennen in het begin. Onze vorige relatie duurde maar een drietal maanden en daarna zijn we elkaar een beetje uit het oog verloren… Dit was grotendeels de fout van de universiteit en het feit dat ik dagelijks gemiddeld vier uur aan het pendelen was. Maar aangezien we zo goed als gemaakt zijn voor elkaar, moesten we dit terug doen…

Ik heb dus met andere woorden mijn gitaar er weer bijgenomen! Sorry voor de mensen die ik heb misleid!