Stress is when you wake up screaming and you realize you haven’t fallen asleep yet.

(oorspronkelijk gepost op http://sellmyshoes.skynetblogs.be op 1 oktober 2008)

Mensen in mijn omgeving zullen volledig achter me staan als ik zeg dat ik mezelf het best kan vergelijken met een kip. Een stresskip. En ja hoor, ik voelde het eergisteren al (zou het door de nagellak komen? Is geel een stressvormende kleur? Alleszins, gisteren heb ik een moord gepleegd. De moord op de gele nagels. De disolvent was nog niet goed en wel geopend of mijn nagels kregen verdacht veel zin om een duik te nemen in het spul. Uiteindelijk heb ik ze – gezagsdragend als ik ben- toch tot bedaren kunnen brengen en hun aan hun kleine domme verstandjes kunnen brengen dat ‘alles wat ik zelf doe, beter doe!’) En zo gaat het steeds. Ik wil controle, ik wil het zelf doen – het gewoon beter doen. En daar is dat stomme kipje weer. Je nek gaat er van blokkeren en het is alsof je de eerste week van je hele leven aan sport doet; spierpijnen op plaatsen waarvan je amper hun bestaan afwist laat staan dat je wist dat je zo’n (onderontwikkeld) gespierd lijf hebt. Koude handen, alsof de griep voor je voordeur staat, terwijl jij met je ene voet de deur blokkeert omdat het wel eens verkeerd zou kunnen aflopen moest-ie binnenkomen. Maar goed, zo’n voordeurstrijd heb je meestal al verloren van tevoren. Maar we zijn lekker koppig en geven niet op. Eén der dagen zal de ballon der Stress wel knappen. En dan…

Ik besef meer dan goed dat ik weinig stressbestendig ben en dat ik de perfecte vrouwelijke equivalent voor ‘Rain Man’ zou geweest zijn. En toch; toch is er die lust, de lust om altijd maar meer en meer (en dit gaat niet over de seksistische kant van de zaak). Ik zou er niet tegen kunnen om me te vervelen. Hoe meer ik al te doen heb, hoe meer ik nog wil doen. En dan heeft de passer der Stress bijna een cirkel, toch? Toch had ik soms liever een rechthoek, 2 maal 2 identieke zijden – of nog beter een vierkant: 4 identieke zijden, elke hoek van hetzelfde aantal graden. Gestroomlijnd en ideaal voor ‘Rain Woman’. En dan…

zou iedereen met me lachen omdat ik een vreemde vorm heb! No way, ik hou van mezelf (dat is blijkbaar iets dat anno 2008 niet meer openbaar mag gemaakt worden want dan ben je aan het zweven – ja hallo, nogal wiedes met een bijna geknapte ballon) zoals ik ben, lekker met veren, een vaste nek, stijve spieren en steeds lust naar meer (én deze keer wél in elk opzicht)!

Advertenties

Laat van je horen.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s