Waarom je moeder en ik bijna altijd een kamerjas dragen.

 

Na het zien van zijn zaalshow met dit boek als rode draad, vond ik dat ik dit boekje van zo’n 13 of 17 cm in mijn boekenkast moest hebben staan. En zoals het dan een student Taal- en Letterkunde betaamt, wist ik meteen weer wat te vragen voor onder de kerstboom. De boekenkast is nu toch al jaren te klein dus wat maakt een dun schattig boekje dan nog uit, toch?

Net zoals de zaalshow heeft dit boekje me kostelijk geamuseerd. Wouter Deprez, een bekende Vlaamse cabaretier schrijft brieven naar en over zijn (eerste) zoon. Hij beschrijft heel eerlijk, heel humoristisch maar vooral heel Wouter Deprez hoe hij het vader-worden ervaart. Het zijn allemaal brieven die stuk voor stuk herkenbaar zijn – zelfs voor een student van nog geen twintig, wat moet dat wel niet zijn voor echte ouders?

Wouter Deprez heeft verder ook een heel mooie schrijfstijl omdat hij een meester is in mensen op het verkeerde been zetten.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik na het lezen van die korte, schattige, ja-ik-wil-ook-ouder-wordenbriefjes effectief zin had om dan ook moeder te worden! Maar dat heb ik voorlopig niet bovenaan op mijn to do list gezet.

Stukje uit het boek: Ik was van plan om de leukste brief te kiezen, maar ze waren gewoon clichématig allemaal leuk. Dus dan maar willekeurig en niet te lang:

Brief XII

 Dag zoon,

Wat goed eigenlijk

Dat je graag melk lust.

Dank je wel daarvoor.

 Je vader

Volgende boek: Milleniumtrilogie

Advertenties

Het parfum

Ik heb waarschijnlijk het meest geweldige boek uit de hele bibliotheek meegenomen! ‘Petite Anglaise’… Eerlijk gezegd ben ik al jaloers op de titel, soms wilde ik dat ik zulke geniale dingen kon bedenken, maar helaas speculaas, ik schrijf onbemande blogs…

Het gaat over een ‘Petite Anglaise’ die zich nu in Frankrijk bevindt en daar het leven van haar dromen heeft…. Ik vraag me af of ze dit boek in mijn hoofd gestolen heeft want de enige plek op aarde waar ik zou kunnen functioneren zoals ik het nu doe, is wel degelijk La France! Ik zou een hele dag in het boek kunnen lezen als ik de tijd had maar ook die heb ik niet. Ik moet nog 7 examens afleggen en daarom heb ik amper tijd om te lezen. Bovendien ben ik ook nog eens de complete drive van vorige week kwijt, wat het allemaal extra moeilijk en traag maakt.

Het is niet alleen het perfecte boek, het lijkt alsof ‘Petite Anglaise’ ook de perfecte blog heeft. Echt, serieus, spreek me vanaf nu aan met: ‘Die Kleine Belgische’ of ‘Petite Belge’ of ‘Little Belgian’, misschien kan het helpen.

Maar waarom ik eigenlijk voor deze titel koos… Toen ik gisterenavond na een lange dag achter mijn studieboeken besloot om in mijn bedje te kruipen, kon ik natuurlijk niet anders dan nog een extra 12 pagina’s te lezen in het boek. Het rare was dat ik me helemaal niet kon concentreren op de inhoud omdat ik overmeesterd werd door de geur die uit het boek kwam. Een omageur, een echte oma, zo eentje met veel koekjes en taart op zondagnamiddag. Ik vroeg me af van wie die geur kwam en ik heb zelfs even gedacht dat die gelukzak van een ‘Petite Anglaise’ de geur misschien zelf in al haar boekjes heeft gestopt! Maar het boek komt uit de bibliotheek en hoewel het er nieuwer uitziet dan het gemiddelde boek in die verdorde bib van ons, is het bijna onmogelijk dat de geur na 4 maal een dozijn lezers er nog steeds zit… Volgens mij is het een oma die graag chickliteratuur leest, net als ik om te ontspannen. Al kan het bij haar helpen om terug te denken aan de goeie ouwe tijd – hoewel er toen nog geen blogs waren… Het is steeds moeilijker te achterhalen wie dat boek voor mij gehad heeft. Ik hoop dat ik me straks beter kan concentreren en niet steeds omaschimmen voor mijn gezicht zie in plaats van de inhoud van dat zo zalige boek!

6a00d8341c5ac253ef00e5506a3f128834-640wi

Ik heb net voor mezelf uitgemaakt dat als ik binnen twee uurtjes klaar ben met leren mezelf

trakteer op een calorievrij hoofdstuk!

À tant tôt !

Ta petite Belge